« أَلِيمٍ . » « 1 » [ چنين بود كه تنى چند از جن را به سوى تو روانه كرديم كه قرآن بشنوند ؛ چون حاضر شدند ، به يكديگر گفتند : خاموش باشيد ( و گوش فرا دهيد . ) هنگامى كه ( تلاوت قرآن ) به پايان رسيد ؛ هشدار دهنده به سوى قوم خود بازگشتند . گفتند : اى قوم ! ما به ( آيات ) كتابى گوش فرا داديم كه پس از موسى فرو فرستاده شده و هم خوان كتابهاى پيش از خويش است و به سوى حق و راهى راست رهنمون است . اى قوم ما ! دعوتگر الهى را بپذيريد و به او ايمان آوريد تا از گناهانتان درگذرد و شما را از عذابى پردرد پناه دهد . ] « قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالُوا : إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً . يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ ، وَ لَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنا أَحَداً . » « 2 » تا آيهء 15 . [ بگو : به من وحى شده است كه تنى چند از جنّيان گوش فراداشتند و گفتند : راستى ما قرآنى شگفت‌آور شنيديم . ( كه ) به راه راست هدايت مىكند . به آن ايمان آورديم و هرگز كسى را شريك پروردگارمان قرار نخواهيم داد . . . ] ( 1 ) از سياق اين آيات و همچنين از سياق و اسلوب تفسير اين رويداد شگرف ، برمىآيد كه تا آن لحظه ، پيامبر از حضور آن گروه از جنّ با خبر نبوده است . وقتى خبر يافت ، خداوند اين آيات را فرو فرستاد . پس ، اين اوّلين حضور گروه جنّيان [ در محضر پيامبر ] بود ؛ اما شيوه و سياق آيات ، نشان مىدهد كه از آن پس بارها جنّيان ، گروه گروه به حضور حضرت مىرسيدند . ( 2 ) به راستى اين رخداد ، پيروزى ديگرى بود كه خداوند از گنجينهء مستور غيبى به وسيلهء لشكر نامرئى ( پنهان‌زيستان ) ، پيامبر را يارى نمود . و اين آياتى كه به خاطر اين واقعهء مهم فرود آمد به رستگارى و موفقيّت دعوت پيغمبر ، بشارت مىداد . به يقين هيچ نيرويى از نيروهاى هستى نمىتواند اين رستگارى و اين پيروزى را از آن دعوت الهى سلب نمايد : « وَ مَنْ لا يُجِبْ داعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَ لَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءُ ، أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ . » « 3 » : [ هر كس ( سخن ) دعوتگر الهى را نپذيرد ، بداند كه در اين سرزمين ،

--> ( 1 ) - احقاف / 31 - 29 . ( 2 ) - جن / 2 - 1 . ( 3 ) - احقاف / 32 .